Wat heb jij vandaag geleerd op spiritueel gebied?

Hilarion

Bekend lid
Forum lid
Schitterend Christian!
Ik vraag mij af wat mijn les nu is.... Ik ben loodgieter/elektriciën van beroep. Ik los graag dingen op, en ik maak graag mooie dingen (dat laatste tot zover het mogelijk is voor de woningbouw: het mag niks kosten natuurlijk).
Als er iets aan de hand is - of het nu mijn probleem is of niet, of de oorzaak nu bij mij ligt of niet; als het in mijn vakkundig bereik valt, los ik het graag op wanneer ik toevallig ter plekke ben. Men zegt over mij: ik doe mijn werk, bij Wolf is het voor mekaar, Wolf lost het op.
Nu lijkt het al enige tijd tegen mij te werken. Ik probeer iets voor een ander op te lossen, niet gelukt en nu krijg ik daarvoor op mijn kloten en mijn werkgever een rekening.... Dit soort onzin ben ik zo ont-zet-tend zat!!!
Het lijkt erop dat ik wederom in een wereldje ben beland waarbij het het belangrijkst is dat je jezelf indekt......
Hoi Wolf, jij doe eigenlijk het zelfde werk als ik maar dan voor mij timmerwerk. Ook een troubleshooter. Niks is te veel en alles kan je oplossen. Ik doe dit al 40 jaar en werk eigenlijk alleen nog maar vanuit mijn gevoel. Ook ik heb wel eens met een opdrachtgever aan de stok gehad over weetikwat. Altijd komt er een oplossing, ook weer vanuit mijn gevoel. Je voelt de klanten heel makkelijk aan van hoe ze zijn en wat ze willen. Ook wanneer het fout dreigt te gaan. Ik speel daar dan makkelijk op in zodat mijn klant een gevoel krijgt van: dit is nou precies wat ik wilde. Misschien dat jij ook meer vanuit het gevoel naar je werk moet gaan en met gevoel naar het type klant. Mijn klanten vinden het heel fijn dat ik zo werk.
Zo werkt het ook met handopleggingen. Vanuit Mijn hart en gevoel breng ik de liefde over die nodig is om de wensen van de patiënt in te willigen. Persoonlijk ben ik daar super blij mee. Ben nu aan het proberen bij iemand preventief migraine tegen te gaan. Ben heel benieuwd wat die ervaard..
Dus Wolf, laat je hart spreken .
Groetjes, chris
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik vraag mij af wat mijn les nu is.... Ik ben loodgieter/elektriciën van beroep. Ik los graag dingen op, en ik maak graag mooie dingen (dat laatste tot zover het mogelijk is voor de woningbouw: het mag niks kosten natuurlijk).
Als er iets aan de hand is - of het nu mijn probleem is of niet, of de oorzaak nu bij mij ligt of niet; als het in mijn vakkundig bereik valt, los ik het graag op wanneer ik toevallig ter plekke ben. Men zegt over mij: ik doe mijn werk, bij Wolf is het voor mekaar, Wolf lost het op.
Nu lijkt het al enige tijd tegen mij te werken. Ik probeer iets voor een ander op te lossen, niet gelukt en nu krijg ik daarvoor op mijn kloten en mijn werkgever een rekening.... Dit soort onzin ben ik zo ont-zet-tend zat!!!
Het lijkt erop dat ik wederom in een wereldje ben beland waarbij het het belangrijkst is dat je jezelf indekt......
Ik ben het eens met Christian. Vanuit je gevoel zul je de intentie van je collega's maar ook van de klanten aan kunnen voelen. Het lijkt er voor mij op dat je medewerkers en omstanders zijn gaan leunen op die mooie vaardigheid van jou: "bij Wolf is het voor mekaar, Wolf lost het op!" en eigenlijk ben jij zelf dat ook een beetje gaan doen, want je vertrouwt op je kunnen en je wilt tegelijkertijd ook niemand teleurstellen, dus je legt de lat hoog voor jezelf. Niemand is feilloos, dus dat het af en toe fout gaat is ook onvermijdelijk. Ik zie het niet als "jezelf moeten indekken" maar eerder de verantwoordelijkheid laten bij wie ervoor verantwoordelijk is, want ook zij leren hiervan door zelf op te lossen. Je kunt altijd steunen en helpen, maar door over te nemen neem je ook die verantwoordelijkheid over. Net als wij in het leven leren van onze eigen fouten geldt dit ook hier voor diegenen wiens taak het oorspronkelijk was. Helpen is niet overnemen, Helpen is steunen. Zie het als coachen van je collega's bij knelpunten.
 
Laatst bewerkt:

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Nog even een aanvulling. Ik weet dat woningbouw, als het gaat om woningbouwverenigingen, iets nog steeds "heel" en "functionerend" beschouwen als uitsluitend het laatste schroefje er nog voor zorgt dat het nog steeds niet uit elkaar valt en niet snel tot vernieuwing over gaan, maar verwachten dat huurders wel met de zaken omgaan alsof zij splinternieuw zijn. Ik ken de praktijken. Maar dan nog blijf ik bij wat ik eerder zei. Verantwoordelijkheden worden daarmee ook doorgeschoven om de kosten laag te houden. De goedwillende, zijn nek uitstekende, persoon betaalt dan de prijs. Speel zaken door, indien nodig met veel overtuiging, maar maak het niet je verantwoordelijkheid als het eigenlijk niet de jouwe is.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ik heb vandaag geleerd te vertrouwen.
Ik stond vanmorgen op en voelde me zo raar tranceachtig. Als ik mijn ogen sloot begonnen ze te knipperen. Maar toch voelde ik me niet heel.slaperig en deed ik mijn ding. Ik bracht mijn dochter naar school op de fiets en voelde me nog anders, alsof je er bent maar toch niet helemaal. Ik wilde een boodschap in de supermarkt doen en opeens komt daar een auto vol gas op de hoogste snelheid de parkeerplaats af. Ik kon nog net uitwijken. De idioot, als er ook maar een andere auto naar achter had gereden of een kind tevoorschijn was gekomen was het foute boel geweest. Ik reed ook keurig langs de kant.
Ik schrok niet eens zo erg. Ik ben er van overtuigd dat ze me geholpen hebben de Gidsen. Als ik niet zo trance achtig had geweest had ik vast vanuit schrik een andere beweging gemaakt, en had het goed mis geweest. Nu leek het net of ze me bewogen naar waar de bedoeling was.

Ik leer hier weer van te vertrouwen.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ik heb afgelopen week geleerd dat het hele bedieningspaneel van het leven echt in mezelf ligt, en dat ik kan blijven oefenen om de creaties te verkrijgen die ik graag heb.
Ik heb me los leren koppelen van het gevoel in mezelf van anderen te laten afhangen, het bijvoorbeeld graag willen dat ik begrepen wordt. En dan op die manier van ,Ik wil me begrepen voelen dus wil ik dat bepaalde mensen me begrijpen of op een bepaalde manier luisteren. Wat natuurlijk ook ergens logisch is, je wilt door je familie bergepen worden, je wilt door je collegas begrepen worden, daar hangt werkplezier van af.
Maar nu werd het me helder, dat ik er geen enkel persoon aan dien te verbinden, me alleen dien te richten op het gevoel dat ik wens.
En dat het dan ook komt, misschien van andere personen, of op heel andere manieren, maar dan raakt energie in beweging en tegelijkertijd alles weer in beweging,
En als we ons echt richten op de creatie in onszelf, aan niemand gekoppeld, of ergens te zeer aan vasthoudend dan gaat het ook snel.
Als we het Universum aansturen op een manier alsof het er al is, zonder de verwachting, of het te zeer vasthouden aan, puur het gevoel, en de details losgelaten dan lijken er echt wonderen te gebeuren.
Ik heb me de afgelopen week weer zeer verbaasd over dingen die uit het niets als verrassing komen door een andere knop in te drukken op dat paneel.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Dat klinkt als een enorme stap in je persoonlijke groei Muriel. Ik weet wat je bedoelt. Ik vind het een mijlpaal. :(ROS):
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Ik heb afgelopen week geleerd dat het hele bedieningspaneel van het leven echt in mezelf ligt, en dat ik kan blijven oefenen om de creaties te verkrijgen die ik graag heb.
Ik heb me los leren koppelen van het gevoel in mezelf van anderen te laten afhangen, het bijvoorbeeld graag willen dat ik begrepen wordt. En dan op die manier van ,Ik wil me begrepen voelen dus wil ik dat bepaalde mensen me begrijpen of op een bepaalde manier luisteren. Wat natuurlijk ook ergens logisch is, je wilt door je familie bergepen worden, je wilt door je collegas begrepen worden, daar hangt werkplezier van af.
Maar nu werd het me helder, dat ik er geen enkel persoon aan dien te verbinden, me alleen dien te richten op het gevoel dat ik wens.
En dat het dan ook komt, misschien van andere personen, of op heel andere manieren, maar dan raakt energie in beweging en tegelijkertijd alles weer in beweging,
En als we ons echt richten op de creatie in onszelf, aan niemand gekoppeld, of ergens te zeer aan vasthoudend dan gaat het ook snel.
Als we het Universum aansturen op een manier alsof het er al is, zonder de verwachting, of het te zeer vasthouden aan, puur het gevoel, en de details losgelaten dan lijken er echt wonderen te gebeuren.
Ik heb me de afgelopen week weer zeer verbaasd over dingen die uit het niets als verrassing komen door een andere knop in te drukken op dat paneel.
Super mooi inzicht!
 

NicoleBonnie

Bekend lid
Forum lid
IMG_20190606_132818_376.jpg

Dit is volgens mij ook wel spiritueel. Vanmorgen tijdens mijn wandeling kwam ik deze hond tegen in een landschap-achtig gebied. Daar heb ik nog aan iemand gevraagd van wie die was omdat ik het vreemd vond dat ie rond liep, maar iemand zei me van wie die was en dat deze hond vaak in die omgeving rond loopt. (Zou dat mijn eigen honden nooit toestaan. Op plekken waar we langs een weg moesten lopen zei ik hem wel steeds om niet op de weg te lopen. Hij had daar blijkbaar wel ervaring mee want wanneer er een auto naderde bleef ie toch netjes langs de kant. Maar ik moet er echt niet aan denken dat mijn eigen honden constant rondlopen zonder baasje.) Maar toen liep ik verder en kwam ie me achterna.

Ik was van mijn route afgeweken, ik had wel wat wandelpaaltjes gezien maar ik wilde naar een vijvertje in de buurt en ik had daar een route voor gevonden maar ik kwam er niet helemaal uit dus toch maar google maps.. Maar naar mater ik die liep klopte het steeds niet alsof maps ook de route niet precies wist. Maar de hond was er nog steeds en liep ook vaak voor me, alsof hij me me de weg wilde wijzen en toen ik moe werd van het lopen keek ie ook steeds achterom om te kijken waar ik bleef. Hij bleef dan ook wachten. Ging ik op een bankje zitten, ging hij zich lekker liggen. Kwam op plekken waar ik normaal nooit loop en ik had ook echt zoiets waar zit ik nu weer. (daarom laat ik de telefoon niet thuis, ook in een klein dorp is verdwalen makkelijk.) En uiteindelijk waren we weer terug op de weg waar ik hem voor het eerst zie, daar liep hij ergens achterom, waarschijnlijk z‘n huis en daarna zag ik hem ook niet meer. Toen vervolgde ik mijn weg richting mijn huis, het was een beetje een lange wandeling geworden. Die vijver heb ik niet gevonden, die ligt zeker ergens een beetje verstopt. Misschien zoek ik dat een andere keer wel, en neem ik een oude fiets mee. Kan ik het eerste stuk fietsen want want het was een behoorlijk lang stuk haha. [zon]

De hond was waarschijnlijk een boodschapper hoorde ik later, maar ook een leuk gezelschap haha. 😋
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Wat een mooie ervaring NicoleBonnie. Jouw verhaal brengt mij terug naar mijn jeugd. Weliswaar in stedelijk gebied in de Randstad, maar toch vergelijkbaar. Bij ons in de buurt woonden mensen en die hadden een soort van kortharige Keeshond, genaamd Biester. Ik zag die hond regelmatig buiten lopen zonder zijn baasjes, soms met, maar meestal zonder. Hij kende de route, keek heel schrander uit zijn ogen, iedereen kende hem en hij deed nooit gevaarlijk, wachtte zelfs bij het oversteken en had zo zijn vaste adresjes zoals de kruidenier en de slager e.d. Niemand vond hem vervelend of zo maar hield ook gepaste afstand, liet zich niet aaien maar liep dan gewoon door. Ik maakte mij er soms toch zorgen om en besloot op een dag zijn baasje aan te spreken. Ik was zelf toen ongeveer 12 jaar. Het baasje vertelde mij dat deze hond al heel lang deze behoefte had om er zelf op uit te gaan en altijd netjes weer naar huis kwam. Dat de hond recht had op die vrijheid want die wilden wij voor onszelf ook. Biester is echt heel oud geworden en heeft nooit een ongeluk of dergelijke gehad, en toen was hij gewoon op. Ik vond Biester heel bijzonder en kan hem mij nog steeds goed voor de geest halen. Erna kwam een ander hondje, een pup, vergelijkbaar qua uiterlijk als Biester en toen dit hondje volwassen was deed hij precies hetzelfde.
Dank je voor het mij dit weer laten herinneren. <3

Biester was bruiner, maar leek een beetje zo:
1213
 

NicoleBonnie

Bekend lid
Forum lid
Wat een mooie ervaring NicoleBonnie. Jouw verhaal brengt mij terug naar mijn jeugd. Weliswaar in stedelijk gebied in de Randstad, maar toch vergelijkbaar. Bij ons in de buurt woonden mensen en die hadden een soort van kortharige Keeshond, genaamd Biester. Ik zag die hond regelmatig buiten lopen zonder zijn baasjes, soms met, maar meestal zonder. Hij kende de route, keek heel schrander uit zijn ogen, iedereen kende hem en hij deed nooit gevaarlijk, wachtte zelfs bij het oversteken en had zo zijn vaste adresjes zoals de kruidenier en de slager e.d. Niemand vond hem vervelend of zo maar hield ook gepaste afstand, liet zich niet aaien maar liep dan gewoon door. Ik maakte mij er soms toch zorgen om en besloot op een dag zijn baasje aan te spreken. Ik was zelf toen ongeveer 12 jaar. Het baasje vertelde mij dat deze hond al heel lang deze behoefte had om er zelf op uit te gaan en altijd netjes weer naar huis kwam. Dat de hond recht had op die vrijheid want die wilden wij voor onszelf ook. Biester is echt heel oud geworden en heeft nooit een ongeluk of dergelijke gehad, en toen was hij gewoon op. Ik vond Biester heel bijzonder en kan hem mij nog steeds goed voor de geest halen. Erna kwam een ander hondje, een pup, vergelijkbaar qua uiterlijk als Biester en toen dit hondje volwassen was deed hij precies hetzelfde.
Dank je voor het mij dit weer laten herinneren. <3

Biester was bruiner, maar leek een beetje zo:
Bekijk bijlage 1213
Dat klinkt ook erg mooi Pendel. Honden zijn ook echt heel erg speciaal, ik maak me ook altijd zorgen als ik een hond zo zie lopen maar ja ze zijn slimmer dan wij vaak denken. Leuk om te lezen dat mijn verhaal je hier aan liet herinneren!
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Vorige week werd er iemand boos en geïrriteerd over de vragen die ik haar stelde. Ik zat daar best mee, want omdat ik al die boosheid en geïrriteerdheid voel, kreeg ik best wel het idee dat ik werkelijk iets fout gedaan had. Ik besprak het met iemand, dat gaf wel wat lucht en niet alleen wat lucht, door er met iemand over te praten verschoof er in mij van alles waardoor ik veel beter het grotere plaatje kon zien. Mijn jeugd, mijn moeder en wat al niet meer, maar het werkelijke inzicht kwam toen ik mij realiseerde dat ik geen last meer zal hebben van die onterechte boosheid (ja echt, ik loop niet voor mijn verantwoordelijkheid weg) Ik zal echt geen last meer hebben van dit soort onterechte boosheid als ik in mijn mening kan staan, dan word ik niet meer door die boosheid weggeblazen, dan heb ik het niet nodig om er met iemand anders over te praten (om eerst mijn gelijk te halen), dan is het gewoon van die ander.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik ben blij voor je. Dat moment dat dat binnenkomt vergeet je nooit meer. Alsof er een deur is opengegaan en je de frisse bries voor het eerst voelt. Althans zo heb ik het verkrijgen van mijn inzicht ervaren. Het gaf mij ineens zoveel rust die blijvend was. Rust is er nu vanzelf bij zoveel meer. Een rustigere ademhaling, een rustigere hartslag, zorgeloze nachten en allemaal vanwege dat besef. Alsof alles nu automatisch gemakkelijker is.
 
Laatst bewerkt:

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ik kreeg vandaag de boodschap echt te vertrouwen op wat ik krijg.
Zo een twee jaar terug was ik vrij actief op media. Ik leerde via via een meisje kennen, met hetzelfde ziektebeeld als mij, we hadden leuk contact. Maar ik raakte dat hele computergebeuren wat zat, had geen zin meer in media, en het contact verminderde. Ik kende haar alleen van internet, niet in het echt. Ze woont ook niet in de buurt.
Ik kreeg echter een beeld dat ik haar zo rond de twee jaar verder ,echt zou ontmoeten met het beeld van een fiets erbij. Ik dacht het zal wel...ik schreef met de Gidsen en zij gaven echt aan dat we elkaar ,als ik er niet meer mee bezig was zouden ontmoeten zonder planning.
En wat blijkt, vandaag lopen we elkaar tegen het lijf in het buitenland toen we beiden een fiets wilden huren , en inderdaad twee jaar later.
Voor mij zat daar echt de boodschap in vertrouw op de beelden die je krijgt en wat de Gidsen je geven.
En ik heb geleerd, geen getwijfel en gedoe meer, geen rondgehang en in oude dingen blijven hangen, maar nu echt aan de slag met die verbinding en wat de bedoeling voor mij is.
Het gaat hard werken worden, maar ik heb er toen voor gekozen zeggen ze.
Elke keer probeer ik te ontwijken, ga ik dingen doen ter uitstel, omdat ik te kritisch ben naar mezelf, maar voor nu is dat genoeg geweest denk ik.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik vind het heel bijzonder Muriel. Maar soms vraag ik mij ook wel eens af. Zou het niet prettiger zijn om niet bij alles vraagtekens te plaatsen maar gewoon op de signalen te vertrouwen? Zeker als die vanuit het universum komen?

Verder hoop ik dat jullie het een beetje kunnen uithouden in de hitte, want volgens mij is het bij jullie nog warmer dan hier. Ik wens jullie een veilige vakantie.
 
Bovenaan