Is jouw lichamelijke gesteldheid in balans met je geestelijke gesteldheid?

aprilbloesem

Bekend lid
Forum lid
Volgens mij is het een heel fragiel/stabiel geheel, dat voor ieder individu op zijn of haar manier gaat. En ingevuld wordt.

In het algemeen ben ik ook heel vrolijk en zie ik alles heel positief........tot ik overspoeld wordt met klachten, bang wordt (zeker wanneer verschillende mensen zeggen dat het niet klopt wat ik voel - artsen - omdat ik niet voldoe aan het beeld van wat hen hebben) en dan kan ik wel behoorlijk depri worden.
Daar zit zeker wel een bepaalde evenwicht/balans- dingetje in (als één iets uit het lood raakt, nou dan ligt mijn systeem op haar kont ;) ).

Totaliteitsbalans .....tja, ik denk dat dat ook heel verschillend is voor ieder individu.

Voor mij is de balans dat ik geloof dat wij als spiritueel mens, lichaam, geest en ziel zijn en deze allen in perfectie zijn, zeg maar 100%.
Ik ben juist door mijn ziekte een heel bewust mens geworden, die dingen niet zomaar aanneemt en juist doordat alles zo moeilijk gaat soms, kan ik reuze genieten van een bloemblaadje en zie ik de wereld om mijn manier (die als ik zo om mij heen kijk.....zo ontzettend verschillend is, dan andere mensen........en ook daar kan ik vol bewondering naar kijken. Mensen. En ik leer er elke keer weer zoveel van over mijzelf.).

En waarschijnlijk is dat ook bij mensen die zich er niet zo bewust van zijn......100% perfectie ;) en dat zijn dan waarschijnlijk die mensen die gezond oud kunnen worden.
Laatst las ik dat je pas kan sterven als je geleerd hebt te ontvangen ( is ''maar'' één mening van iemand, maar ik vond hem wel mooi).
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Dat herken ik wel. Blij worden van bloemblaadjes en kleine dingen.
Ik geloof er niet zozeer in dat ik perfect ben, maar dat ik op aarde ben om te leren, om elk leven weer meer in balans te komen en iets te ontwikkelen. Maar wel dat het niet zo hoeft te zijn dat niet perfect zijn niet in orde is. Je bent goed zoals je bent. En juist als er iets niet in balans is ga je vaak inzichten zoeken.


Ik ervaar nu wel meer rust en vreugde in mijn hoofd met mijn gezondheid en daardoor voel ik meer balans dan ik jaren terug had. Net alsof het iets opvangt.

Ik geloof er ook wel in dat krakende fietsen het langst mee gaan soms.

Ik geloof er ook in dat je moet leren ontvangen, maar niet in 1 leventje. Ik denk dat het een heleboel levens,kan beslaan.
 

aprilbloesem

Bekend lid
Forum lid
Ik bedoel perfect meer in de zin van, het is goed zoals we zijn, we zijn 100% (we zijn perfect in al onze imperfectie).

Mijn niet helemaal in balans zijn (mijn ziekte) heeft zijn compensatie op een ander punten en soms voel ik me lichamelijk prima maar heb ik een rot bui (even heel heel heel kort door de bocht).

Ik denk dat je helemaal gelijk hebt, het is te veel, te complex om het allemaal in één leven te kunnen doen.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Daar geloof ik ook in dat we perfect zijn in onze inperfectie.
Ik voel mezelf wel meer 100 procent dan het geweest is. Ik zie het als zijnde een vorm waar je ingiet. Ik heb weinig lichamelijks te gieten dus zal het vanuit andere aspecten moeten komen om me goed te voelen, dan vul ik de vorm ook wel weer. Als ik de vorm niet volledig kan volgieten of opvangen gaat het mis.
Die compensatie dan inderdaad wat jij noemt.
Als de compensatie er niet is kan het ook weer zijn om iets uit te diepen om later wel weer daartoe te komen.
Maar eens een rotbuitje reken ik ook niet op zo een groot geheel.
 
Bovenaan