Is jouw lichamelijke gesteldheid in balans met je geestelijke gesteldheid?

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Zoals jullie weten mankeer ik wat, ik ben best vaak erg moe, en heb best heel wat klachten. Als ik echt te moe raak om iets te ondernemen of de klachten worden te , dan pak ik natuurlijk gerust wat rust, of ga effe gestrekt. Maar het is niet zo dat ik als ik moe ben, of klachten heb alles neerleg, ik doe mijn ding, ga evengoed lekker te werk en blijf in beweging, wel al slepende met mijn lijf soms.
Misschien is dat ook er gewend aan raken? Om mij heen hoor en lees ik continue dat je fit dien te zijn, je dan in balans bent, dat je naar je lijf moet luisteren. Iedereen zegt me dan ook altijd pas nou op jezelf, en neem nou je rust en stop hiermee of stop daarmee.
In mijn hoofd voel ik me meestal prima, blij en ontspannen. Ik krijg nou niet bepaald het sein van stoppen, of toch meer gehoor aan vermoeidheid geven. Ik neem toch aan dat je geest ook wel iets aangeeft als het teveel is?

Is het dan misschien zo dat ik totaal niet naar mijn lijf luister, en het uit balans is? Of is het voor mij juist misschien goed om in beweging te blijven, is dat uiteindelijk beter voor me, anders zou mijn geest toch ook wel protesteren?
Of wordt ik gewoon enorm gedragen vanaf boven, waardoor ik niet zozeer een last ervaar in mijn hoofd? Of weet ik diep in mezelf juist wat er gewoon goed gaat, en wat ik niet moet doen?


Hoe ervaren jullie dit? Zitten jouw geest en jouw lichaam meestal op een lijn of ook niet perse? Geeft jouw geest altijd bij klachten en vermoeidheid rust aan? Of soms ook helemaal niet?
Ik ben merendeel ook heel eigenwijs als de hele wereld zegt dat ik rust moet nemen en ik voel het in mijn hoofd niet zo, dan doe ik mijn eigen ding, maar ik vraag het me wel af.
Het zal misschien ook met de omgeving te maken hebben waarin je zit, ik ken veel mensen in mijn omgeving die het soms wonderbaarlijk vinden dat je humeur en stemming er niet onder lijdt.

Waar hebben dit soort dingen mee te maken? Misschien ook met andere levens vraag ik me af? Ik ken me wel levens herinneren waarbij ik heel wat meer te stellen hadden geen medische hulp, dat stuk in mijn ziel geeft me nu misschien ook niet snel het gevoel dat ik nu in een vervelende toestand zit?

Kortom ga jij altijd rusten als je moe bent? Of voel jij je soms ook nog gewoon heel erg blij en ontspannen als je klachten hebt?
En kunnen we dit zien als dat lichaam en geest dan niet met elkaar in verbinding zouden staan? Of heeft dat meer een andere oorzaak?
 
Laatst bewerkt:

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Ik moet zeggen dat ik niet zo veel meer naar mijn geest / gedachten luister. Zeker wat betreft grenzen en moeheid luister ik altijd naar mijn lijf en mijn gevoel. Mijn lijf geeft de grens aan en mijn gevoel geeft aan hoe ik kan herstellen.

Is wel een proces geweest trouwens, me daaraan overgeven. En niet meer luisteren naar gedachten als, ik moet doorzetten, ik laat me niet kleinkrijgen, of nog even dit en dit, of dat andere is even belangrijker. Ik heb geleerd om dat allemaal los te laten, te vertrouwen op mijn lijf en rust te nemen als ik moe ben. Meestal is dat ook een stuk efficiënter. Als ik me dan eenmaal weer goed voel, gaan de dingen toch veel sneller en soepeler dan dat ik probeer door te zetten.

Het komt soms heel ongelegen en soms moet ik er afspraken voor afzeggen maar so be it. Soms ga ik moe heen, en geef ik het aan dat ik er wel ben maar dat het tempo even wat lager is totdat ik weer ben opgeladen. Bij vrienden pas ik bijvoorbeeld de activiteit aan of ik geef aan dat ik voor sommige dingen even te moe ben maar dat andere dingen wel gaan. Qua werkzaamheden draai ik weleens wat om. Soms geeft het rust om een middagje te strijken, soms juist om te gaan hardlopen. En soms doet een paar uur netflix ook wonderen.

En als ik moe ben, dan ben ik eigenlijk ook altijd nog wel positief in mijn hoofd. Niet altijd meer blij en ontspannen maar zodra ik me heb overgeven aan de moeheid weer wel. Ik denk dat als je je lijf volgt, lichaam en geest automatisch in verbinding komen te staan.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Bedankt voor je antwoord!
Ik laat me niet zozeer leiden door gedachten als ik moet doorgaan. Ik voel me gewoon luchtig en vind het niet erg iets af te zeggen. Of iets niet te doen. Ik moet niet doorgaan van mezelf. Ik denk er ookniet zozeer bij na.
Dus is het bij mij misschien andersom? Ik volg mijn gevoel en t stroomt? Met mijn geest bedoelde ik niet zozeer gedachten. Want ik denk vaak niet zoveel in moeten en dergelijke. Het is soms net of er een energie uit mijn.. ik zeg geest komt , maar het is misschien iets anders die me draagt. Missch dan intuitie die aangeeft dat het voor mij de manier is.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ergens slaat het ook nergens op om het jullie te vragen..
Ik heb het net aan een gids gevraagd en het is me weer helemaal helder hoe dingen in elkaar steken... toch weer een les voor mij, gewoon alles vragen wat ik weten wil...

Wat mij betreft mag het topic verwijdert worden...
Ik zal volgende keer beter nadenken wat ik vraag..
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Wat mij betreft mag het niet verwijderd worden.
Ik ben wel heel benieuwd wat jouw gids ervan vond.
elke behulpzame tekst, daar kan ik in de toekomst misschien nog eens iemand mee van dienst zijn.
Dus als het niet al te persoonlijk is, zou je d'r iets van willen delen?
 

aprilbloesem

Bekend lid
Forum lid
Ik voel me bijna altijd wat zwak en moe (ik heb MS).
Vaak moet ik heel goed opletten op wat ik doen, maar op de een of andere manier helpt het niet om op tijd rust te nemen, of 'rustig aan doen'.
Het wil gewoon wel of het wil gewoon niet.
Soms lijkt het ook of ik geen grens heb of geen grens kan trekken, maar aan de andere kant, denk ik: ik wil iets doen, dus doe ik het, of mijn lichaam het daar nu wel of niet mee eens is.......en vaak lukt het dan ook.
En soms kan ik weinig tot niets......als zou ik een maand rust nemen...........maakt geen verschil.
Als het wil, mooi, en lukt het niet..........ja, jammer, volgende keer maar weer.

Vandaag ben ik weggeweest met de trein, dagje uit.......héérlijk.......kost me veel, ben heel moe, nu, maar ik vind het ook zo mooi om te doen en kan daar zo van genieten, dat het dat meer dan waard is.
Ik heb geen idee hoe het nu verder gaat lopen (letterlijk, hoe het met mijn lopen gaat....is altijd een verrassing), of dat ik morgen de hele dag in bed lig......of dat ik morgenochtend mijn bed uitspring en het gaat prima (met natuurlijk wel een gevoelig lichaam).

Het is op de een of andere manier of ik daar zelf niet veel over te zeggen heb, dus ik zie het wel en doe gewoon ''waar ik zin in heb'' , zie wel waar het schip strandt.
Dit is voor mij ook niet uit te leggen aan de huisarts, neuroloog....niemand.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ik zal niet alles delen, maar het kwam erop neer, dat het verschillende oorzaken heeft.

Onder andere dat ik me niet met anderen dien te vergelijken. Omdat ieder mens er uniek in is, en dat wat we gemiddeld lezen en horen ook helemaal niet op jouw of mijn unieke zelf van toepassing hoeft te zijn.
Ik herken me ook wel in Aprilbloesem haar schrijven, ik heb ook een soortgelijk iets. En inderdaad als ik een maand rust zou nemen, dan zou het nog geen verschil maken.
De Gids zegt het gaat niet altijd om lichamelijke en geestelijke balans, of andere balansen in gevoel, als zijnde los van elkaar, maar het gaat meer om de totale balans in jouw eigen systeem.
Voor mij is het beter toch te werken met klachten, dan dat niet te doen, omdat het werk me zo een voldoening geeft, dat de uiteindelijke balans in mijn systeem een betere uitkomst geeft in zijn totaliteit.
En dat je automatisch vaak ook wel aangestuurd wordt naar die totale balans. Dat iedereen dan denkt hoezo gaat ze werken als ze het zo benauwd heeft, of amper kan lopen, maar dat er juist op de totaliteit aangestuurd wordt omdat het beter is voor mij als ziel, dat soort bewegingen wel te maken.
En ik als mens let er dan toch te zeer op zegt de Gids, dat een ander voor veel minder gestrekt ligt, en netjes de rust pakt, dat ik toch nadenk over een boek van fit zijn, en balans, waardoor er dan iets in me zelf ontstaat van ga ik mijn grenzen over, let ik niet goed op mijn rust en dus mezelf?
Maar de Gids zegt, dat het ook voortkomt uit een gevoel van vertrouwen, diep van binnen weet ik al hoe alles verloopt, en wat ik dus wel of niet gewoon kan doen.

Er werd ook iets gezegd over uitlaatkleppen en systemen, bij sommige mensen is het nou eenmaal zo dat er soms even meer door het lichaam heen moet, ter opvanging, ter verwerking of wat dan ook. Maar dat bij bepaalde mensen de totaliteitsbalans dat gewoon opvangt. Als het ook maar van meer belang zou zijn zeggen ze zou ik het niet zo makkelijk loslaten als ik klachten heb zeggen ze.

En ik kreeg ook nog een stukje over dat ik niet door heb dat ik feitelijk dingen ook weg kan nemen, als ik dat maar wil.
Ik heb vandaag weer een aantal dingen aan het Universum gevraagd en binnen geen tijd gebeurde het.
Een enkele keer als ik op de fiets zit en ik heb het heel benauwd, vraag ik wel eens help me, en dan helpen ze ook altijd. Maar toch heb ik een raar soort iets over me dat ik niet snel om gezondheidshulp vraag. Daar mag ik over nadenken zeiden ze. of ik vindt dat ik klachten dient te hebben als een soort van boete? Of dat ik vind dat het niet goed is het weg te nemen ten overstaan van anderen, dat ik dat niet vind mogen?
Ze zeiden dat ik mag leren er echt vertrouwen in te hebben dat ik bepaalde dingen kan bewerkstelligen met hun verbinding. Dat het al deels gebeurt omdat ik er anders niet zo in zou staan, maar dat ik me er bewust van mag wezen. Dat dingen er zijn om inzichten te krijgen, en het daar vaak ook voor dient, welk inzicht dan ook.

Dus ik denk dat het een combinatie is, van allerlei dingen. En dat al die dingetjes bij elkaar een soort van sleutel zijn.
 

aprilbloesem

Bekend lid
Forum lid
wat bijzonder, Muriel.

Sommige dingen herken ik hier wel in, vooral ook het je niet aan moeten trekken van wat anderen zeggen (omdat ieder mens zijn/haar unieke zelf is).
Het dat stukje over totaliteitsbalans....
Dank je voor het delen
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Mooi inzicht Muriël.

Ik denk ook dat die totaliteitsbalans een ander woord is voor je gevoel volgen. Of je hart volgen. Als het goed is zijn dan alle aspecten door je gevoel / je hart meegewogen en kun je dat volgen.
 

gouwepeer

Admin
Medewerker
Administrator
Moderator
Forum lid
Wat mij betreft mag het topic verwijdert worden...
Naar mijn idee is dit een prima topic om te laten staan, aangezien het voor anderen van toegevoegde waarde kan zijn om over hun balans na te denken.
Zelf kan ik ook wel eens eigenwijs mijn grenzen opzoeken, al stel ik mijn tempo wel bij zodra ik de grens eenmaal voel.
Het lichaam geeft het over het algemeen wel aan wanneer die grens in zicht komt.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Hij mag ook blijven staan. Het was meer dat ik een vraag stelde en later dacht ik druk me eigenlijk ook niet goed uit in wat ik precies bedoel en dan doe ik jullie misschien tekort om het niet helder te schetsen. . En als ik dan weer een antwoord via een Gids heb gekregen, ben ik vaak ook wel weer tevreden.

Daar heb je gelijk in, het lichaam geeft wel aan wanneer de grens in zicht komt, maar als grenzen soms heel anders liggen dan je vaak meemaakt, dan zet tot soms tot denken aan als je kritisch naar jezelf wilt kijken.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
Wat een mooie inzichten Muriël.
Ze zeiden dat ik mag leren er echt vertrouwen in te hebben dat ik bepaalde dingen kan bewerkstelligen met hun verbinding. Dat het al deels gebeurt
Ja, dat is zo fijn. Dat geldt niet alleen voor fysieke klachten, we mogen vragen voor al onze grote en kleine problemen en worden dan geholpen.

Dank je wel dat je antwoord wilde geven.[2kus]
 

Saturnus

Bekend lid
Forum lid
Sturen wij het lichaam aan of stuurt het lichaam ons aan. Wees lief voor je lichaam en je lichaam is lief voor jou. Wees hard voor je lichaam en je lichaam is hard voor jou. Soms hoor je je lichaam zeggen wat wil je nou. Wanneer je dacht ik doe dit ook nog even, au. Ik ben te ver gegaan en verwachte van mijn lichaam te veel. Het andwoord is mischien ook te veel, maar de letters en woorden vormen samen een geheel.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Maar wat is lief? Ondanks alle klachten die ik heb, is mijn lichaam altijd lief voor me geweest....
 

Saturnus

Bekend lid
Forum lid
Poëzie, had ik even zin in.

Maar wat is lief? Ondanks alle klachten die ik heb, is mijn lichaam altijd lief voor me geweest....
Wat lief is voor je lichaam verschilt van mens tot mens. Je zou wel kunnen zeggen dat er 4 punten zijn die voor iedereen balngrijk zijn.
- beweging, gezond eet/drink patroon, laag stress niveau en voldoende rust voor het herstellen van ons lichaam. Als alle 4 in balans zijn dan loop je over van de energie.

Als je heel oud wilt worden dan zou je de onderste 3 kunnen aanhouden:

- beweging
- Sociaal contact
- voeding

Weleens gehoord van het dorpje Acciaroli? Het dorpje in het zuidwesten van Italië heeft een bijzondere eigenschap. Meer dan één op tien inwoners wordt er ouder dan 100 jaar. Zes maanden lang zocht een team van wetenschappers naar een verklaring.

Onderzoekers van de Sapienza Universiteit van Rome en universiteit van San Diego stelden vast dat oudjes in de regio een goede bloedsomloop hebben dankzij een gezonde levensstijl. Het eten van rozemarijn en een gezonde dosis seksuele activiteit lijken bepalende factoren te zijn.

BLOEDWAARDES VAN TWINTIGERS
Het dorpje heeft zevenhonderd inwoners, van tachtig van hen werden de bloedmonsters onderzocht. De onderzoekers merkten op dat er bijzonder weinig adrenomedullin in hun bloed zat, een hormoon dat bloedvaten verwijdt.

De waarden die bij de bejaarden werden opgetekend, bleken overeen te komen met die van twintigers en dertigers. Hoge waarden adrenomedullin kunnen bloedvaten doen samentrekken, wat voor ernstige gezondheidsproblemen kan zorgen.

De onderzoekers tasten nog in het duister over de oorzaak van dit fenomeen. Ze vermoeden dat het verband houdt met het dieet en lichaamsbeweging. De bewoners van Acciaroli eten vaak verse vis die in de buurt wordt gevangen, zelfgekweekte konijnen en kippen en olijfolie en groenten en fruit uit eigen tuin.

ROZEMARIJN EN SEKS
De studie wijst ook uit dat alle inwoners rozemarijn eten, dat zou de hersenfuncties verbeteren. Lokale varianten van het plantje worden onderzocht.



Foto: Getty
„De bewoners van Acciaroli hebben geen hartkwalen, obesitas of alzheimer. Ze lijden ook niet aan staar. De meeste mensen in de Verenigde Staten krijgen na hun tachtigste last van die oogaandoening", stelt cardioloog Alan Maisel van de universiteit van San Diego in een interview met

Volgens de wetenschappers speelt er nog een andere belangrijke factor mee. „De seksuele activiteit onder de bejaarden is er enorm", stelt Maisel. „Misschien dat de inwoners daarom zo oud worden. Maar het heeft waarschijnlijk ook met de goede luchtkwaliteit en levensvreugde te maken”, besluit hij.

@Metro nieuws 2016

Het is niet altijd zo Saturnus. Of tenminste niet voor iedereen op de zelfde manier.
Hoe werkt het bij jou @ Aprilbloesem?
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Maar toch zijn er genoeg mensen die weinig stress hebben, heel gezond eten, en goed slapen, genoeg bewegen en zich aan al die genoemde dingen houden maar toch iets krijgen.
Evenals kinderen die ziek worden en ook aan al die dingen voldoen.

En wat betreft oud worden? Is het niet zo dat onze sterfdatum al lang vast ligt?
Ongeacht of we die gezonde voeding nemen of niet?
 

Saturnus

Bekend lid
Forum lid
Gemiddeld genomen heb je een grotere kans om gezond oud te worden. Ik heb ook wel eens een verhaal gehoord van iemand die een pakje sigaretten per dag rookte. En 40 Jaar later werden haar longen bekeken bij de docter omdat ze een rare hoest had, was alleen een verkoudheid en de longen bleken brand schoon en gezond te zijn. Er zijn altijd uitzonderingen.
 

aprilbloesem

Bekend lid
Forum lid
@ Saturnus,
It's complicated [lolzw].
Echt.....
Bij mij is altijd alles a-typisch. Mijn klachten, de manier dat ik er mee omga (dat is wrs ook omdat het al zo lang is wat het is, als kind al).

Natuurlijk zal ik als ik de regels, die je hierboven hebt gedeeld, volg volgens de statistieken een grotere kans hebben dat ik gezonder blijf.
Maar doordat ik MS heb gaan dingen soms ook anders en is er vaak geen lijn op te trekken.
Ik kan het heel rustig aan doen (is een advies dat je krijgt......balans: rust, beweging, ) maar als mijn lichaam niet wil - dan kan ik op mijn kop staan en alle rust genomen hebben, maar het gaat vaak zoals het gaat.

Ik weet wel dat ik altijd een keuze moet maken. Ik kan niet EN EN doen (EN stofzuigen EN ook nog een dagje uit willen, soms niet eens En fysio En opruimen in huis).
Soms kan ik dat allemaal doen, maar ik weet nooit van te voren wanneer ik dat kan (en dat maakt het ook moeilijk om te doseren en een grens te trekken, want soms is het ook gewoon zo lekker om ''gewoon te doen'' en dan maar de consequenties te nemen zoals ze komen - zoals nu een paar dagen even rustig aan en de stijfheid nemen, want ik ben van de week heerlijk aan het genieten geweest in Leeuwarden, naar museums geweest, jurken gepast - gedanst voor de spiegel - toch geen mens die je ziet- zitten dromen terwijl ik mijn broodje at op een van de grachten. Daar wordt ik zo blij van, van binnen ).

Ik heb twee jaar heel gezond geleefd, in samenwerking met een alternatief therapeute en ik heb gemerkt dat dat verder geen verschil maakte, wat mijn klachten betreft.
Net als mijn gewicht....het maakt letterlijk geen verschil -het wil die dag, of het wil niet.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ik herken je schrijven ook bij mezelf April Bloesem. Ik heb het een beetje van hetzelfde genre.
Maar ik vraag me dan weer af hoe zit het met de totaliteitsbalans?
Zelf ben ik gelukkig, vrijwel nooit chagrijnig, nooit deprie en dat soort dingen.
Maar ik ken wel mensen in mijn omgeving die lichamelijk heel gezond zijn, op voeding letten, heel erg sportief en sociaal maar toch een vervelend soort perfectionisme voor zichzelf hebben, of angst dat het niet goed genoeg is. Dus het gaat denk ik echt om de totaliteit in alles in jezelf.

Ik geloof opzich wel in bepaalde statistieken maar ook in artikelen wordt het soms zo neergezet dat men iets ondersteunt wat niet waterdicht is en je precies het beeld willen geven door alleen al een plaatje.
Ik ken hier in Nederland ook veel ouderen die nog heel erg gezond zijn.
En tijdens mijn vakantie zaten er tussen al die kwieke blije mensen die al oud waren, ook mensen met enorme klachten.
 
Bovenaan Onderaan