Invloed van de planeten, volle maan, nieuwe maan en verduisteringen.

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ja, daar kan ik mij ook helemaal in vinden. En ook over dat brugklasser zijn.
 

Silver

Bekend lid
Forum lid
En ik voel me dan soms compleet onbegrepen. Iedereen in mijn omgeving heeft iets aan elkaar. Waarom ik dan niet? Waarom moet mijn advies van gene zijde komen?
Och, lieve Muriel. Je hebt een omgeving, probeer daar toch van te genieten.
Ook mensen die niet zo sensitief zijn als jij hebben niet aan iedereen in hun omgeving alles. Met Marietje bespreken ze probleem A, Hassan is meer geschikt voor probeem B en probleem C proberen ze met Joke te bespreken en die snapt er ook geen snars van en dan blijven ze evenzogoed alleen over.
En jij hebt de rijkdom van je gidsen. Je hebt gidsen en een rijk geschakeerde omgeving. Fantastisch! Van harte gefeliciteerd.
Mensen luisteren dan heel erg lief, lijken me te horen,, en later blijkt dan, dat wat ze navertellen meer is hoe zij het ingevuld hebben, en helemaal niet hoe ik het zelf zie, maar ze hebben het dan wel naar voren gebracht omdat ze me willen helpen of om voor me op te komen.
Dan hoor ik later mijn" probleem" terug van een ander, of hetgeen waar ik mee zit, en dan denk ik, dat is dus helemaal niet de essentie van waar ik mee zit.
Dit herken ik heel erg. Ik worstel er al tientallen jaren mee. het is niet op te lossen.
De oplossing ligt nl. niet in die ander, maar in jou/en ook in mij natuurlijk. wij moeten leren om daarmee te dealen.
als ik bekende overledenen uit dit leven vraag, dan zijn ze vaak nog precies hetzelfde als hoe ze waren op aarde.
Ja, dat moet je ook niet doen. soms komen ze wel eens naar mij toe met een ongevraagd advies. Ik ga d'r op dezelfde manier mee om als met mensen in mijn omgeving die mij ongevraagd advies geven. Ik bedank ze of zeg dat ik er over na zal denken. Zoiets.
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Ik vind dat best wel een nadenker Rainbow.
De vraag, is mijn hoofdverbinding met gene zijde of deze zijde?
Ik ervaar gene zijde vaak ook wel als dat wat is.. als ik wakker wordt zijn zij, die nu niet meer hier zijn, of zij ooit mee geleefd bij me. Evenals ik ga slapen..Vaak voelt het alsof ze ook nu een rol in mijn leven spelen, en ze spelen het ook. Als ik advies nodig heb dan heb ik vaak meer aan zij van gene zijde dan in mijn leven nu.
Maar de opvatting daarover is al snel, je houdt je vast aan het verleden, je verbind je niet met de mensen in je omgeving van Nu, stelt je niet open, je laat hulp niet toe, zweverig, niet realistisch, fantasierijk.
Maar voor mij voelt het niet als een persoon die er niet meer is, of een persoon verder terug uit een ander bestaan, het voelt gewoon heel levendig en toereikend. Gene zijde is gewoon hier.
Soms heb ik tig mensen om een zeker advies gevraagd zonder voldoening. Vraag ik het aan gene zijde, heb ik meteen mijn antwoord. Ik voel me soms meer begrepen door die kant dan de rest.
En ik voel me dan soms compleet onbegrepen. Iedereen in mijn omgeving heeft iets aan elkaar. Waarom ik dan niet? Waarom moet mijn advies van gene zijde komen? Of bestaat gene zijde niet en is alles gewoon bij je..en naast je?
Soms kom ik weleens mensen tegen die me iets meegeven waarvan ik denk , wat geleerd! Maar meestal komen de echte inzichten van gene zijde... en ik ben wel iemanddie graag leert.
Ja ieder vind zijn eigen weg erin. Als mensen je veroordelen om het contact met de gene zijde of oordelen dat je volgens hen in het verleden blijft hangen, lekker laten gaan die woorden. Je weet wel beter toch? Voor mij voelt het werken met het licht of gene zijde als meer Nu dan alle andere aardse dingen om me heen. Maar dat is een kwestie van beleving. Het past me om het zo te benaderen en het past anderen weer niet. Al zijn er aan de andere kant natuurlijk ook onzuiverheden die je liever vasthouden dan dat je groei doormaakt. Dus blind vertrouwen is ook niet zo handig.. Het is nooit zwart wit wat dat betreft.
Ieder loopt zijn eigen pad en vroeger vond ik de term licht werker een beetje een jeuk woord, net als hsp er. Zoveel werk verricht ik namelijk helemaal niet, maar het voelt wel als een missie. Ik voel me eigenlijk meer een volgeling dan een werker. Maar goed zo noemen ze dat dan. Van alle paden en mogelijkheden die er zijn om je pad te bewandelen is lichtwerker zijn gewoonweg een van de paden. Met zijn eigen kenmerken en lessen. Dan wordt je geleid of gestuurd door het licht. En ik denk dat de invulling daarvan ook weer voor iedereen anders is. Ik ervaar het licht of gene zijde als een stopcontact waar ik continue op aangesloten moet blijven om het leven hanteerbaar te houden. Zonder dat contact verkramp ik en verlies ik richting. Maar voor de meeste mensen geldt dit helemaal niet. Die komen prima mee zonder die verbinding zo expliciet te voelen. Voor mij is het echt een acceptatie proces dat het bij mij wel zo werkt. Vind ik wel eens lastig. Ik heb gewoon geen keuze.
Voor mij voelt het nu alsof ik persoonlijke doelen moet opgeven om de leiding van het licht te accepteren ( Saturnus is 12e huis). Dat ik nu mag leren dat ik helemaal niet hard hoef te werken (zoals me vroeger geleerd is, er komt je niets aanwaaien zeiden ze dan). Ik heb de laatste maanden zoveel gekregen, gewoonweg omdat ik er behoefte aan had. Ik heb niets hoeven doen, ik hoef alleen maar de leiding te accepteren en te vertrouwen. Het is gewoon bizar hoeveel er de laatste maanden naar me toe is gekomen. En alles vanuit liefde, ik heb niemand hoeven overtuigen of moeten overtreffen. In alle jaren dat ik hard werkte bereikte ik niet wat ik nu heb gekregen door alleen maar contact te leggen en te ontvangen.. De andere kant is weer dat ik het ook gewoon niet krijg als ik het licht niet volg. Dat is dan kennelijk mijn pad. En dat zal wel niet voor elke lichtwerker zo in elkaar steken.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ik zal me waarschijnlijk niet goed uitgedrukt hebben, want ik geniet enorm van mijn omgeving en de mensen om me heen, en ben dankbaar voor alle dierbare mensen om me heen.
`Ik hou van mijn familie, mijn vriendinnen en vrienden. En tuurlijk heb ik veel aan ze.
Ik bedoelde het meer in de trant van advies.
Ik maak eigenlijk nooit mee dat ik ergens mee zit, en ik dan een advies krijg waarvan ik denk, jeetje daar heb ik onwijs iets aan. Heel af en toe maak ik dat mee, maar bijna nooit. En dat vind ik weleens jammer, maar daarmee wil ik niet zeggen dat ik daarom niet blij mee met anderen of ze niet waardeer.
Maar soms ervaar ik dat wel eens als jammer dat je ergens mee zit, en je belt je moeder of een vriendin en je hebt je advies waar je iets mee kan.
Bij mij is het meestal altijd zo dat de Gidsen me verder helpen. Dat is ook goed.
Maar ik voel me er wel eens anders door, het liefst zou ik misschien ook wel eens mijn moeder bellen van ma wat moet ik doen?
Dan vraag ik me af, ben ik misschien heel eigenwijs, of neem ik advies niet aan? Maar dan komt ik tot de conclusie dat ik het gewoon vaak zelf wel weet, in mezelf, of van de Gidsen. Misschien ook omdat ik vanuit mijn werk altijd advies moet geven, het is mijn baan, en daarom ook heel veel weet. Ik weet het niet. Natuurlijk hebben anderen ook niet altijd wat aan een ander evenals mij.
Ik voel me ook echt niet alleen of in alles onbegrepen, ik ben een gezegend mens. en het is ook zeker geen ramp dat ik me soms onbegrepen voel, althans zo voelt het niet.
Ik doelde dus meer op het stukje advies, want verder heb ik heel veel aan anderen, de humor, de warmte, en noembaar op. En ik wil daarmee ook niet zeggen dat ik niet van anderen leer. Want dat is wel zo.



Ik besef me dat mijn schrijven misschien ernstig overkwam, maar zo bedoel ik het niet, ik vind het wel eens jammer, maar het is geen groot item, ik ben een gelukkig mens. Die blij is met de mensen om zich heen. Alleen qau advies heb ik gewoon vaak het allermeest aan mijn eigen kennis. of mijn Gidsen. hoe arrogant dan misschien ook klinkt. En is dat heel erg, nee helemaal niet, ik geniet evengoed wel van mijn leven.
 
Laatst bewerkt:

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Er is in mijn omgeving eigenlijk niemand die me veroordeeld, ik ken de opvattingen wel richting anderen maar eigenlijk heb ik ze nooit richting mezelf gehad of gehoord. Het zal ook meer iets zijn dat in mezelf leeft, om een zekere balans te zoeken.
Ik maakte er zelf vaak toch een soort van afscheiding in denk ik, van nuchter of te veel met het spirituele bezig. Maar nu merk ik wel meer, dat in alle dingen die ik doe ze beiden zitten.
Dat wat je schrijft herken ik wel Rainbow. Ik heb ook eigenlijk nooit het idee dat ik hard hoef te werken, alles gaat vanzelf en is er gewoon.
De afgelopen dagen dacht ik dingen te moeten loslaten om verder te groeien, en begon ik plannen te maken van wat ga ik daaraan doen dan? Ik moet dingen loslaten? Maar feitelijk is dat niet nodig, het is alweer bij me gekomen op een manier die ik niet verwacht had zonder dat ik ook maar iets los hoefde te laten maar wel verder kan groeien. ~lsof de vormen om me heen zich meteen aanpassen in de stroom die ik gaan wil.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik denk dat ik je hierin ook snap. Als ik het onder woorden moet brengen dan kan ik het niet beter uitdrukken dan een soort van behoefte om hierin gekoesterd te mogen worden, even los mogen laten, even weer dat kind zijn. Niet kleinerend bedoeld, maar gewoon even niet "de grootste" hoeven zijn, al is het in je eigen ogen. En ook al weet je dat je het weet, soms zou het fijn zijn het even niet in zijn totaliteit te weten en even dat rustpunt hierin te mogen ervaren, even gas terug op dit vlak terwijl je het tegelijkertijd wel wil weten. Het is eigenlijk heel subtiel, maar aanwezig.
Het viel me vooral op dat je hierin ook je moeder benoemde, de dochter die raad wil van haar moeder.
Leg ik het zo een beetje logisch uit?
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Dat zal het vast ook een beetje zijn. Als kind was ik al diegene die zei mam het komt goed, en nu nog steeds. Alsof de rollen omgedraaid waren soms. De grootste zijn, ik voel me niet groot of wijs, maar vaak komen ze allemaal bij me alsof ik de wijsheid in pacht heb. Collegas, vriendinnen, familie. En als ze dan zo blij zijn met mijn advies wil ik ook zo blij zijn met hun advies. Als een soort dankbaarheid voor dat gevoel van helpen. Maar dankbaar kun je ook zijn voor iets anders, het hoeft niet beiden voor een advies.
Maar het is dat subtiele inderdaad, wat niet problematisch is maar toch zo aanwezig dat ik het aanhaalde. En wees gerust ik heb het hart op de tong, soms het impulsieve hart. Maar ik wil geensinds het beeld opwekken met mijn woorden dat ik niet geniet ofzo. Ik ben een levensgenieter en mensengenieter ten top. Daarom kies ik er ook voor met mensen te werken..
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik begrijp je. Maar dat dat gevoel af en toe aanwezig is, al is het subtiel, mag ook best een naam hebben en hoef je daarom ook niet te verbergen alsof je je ervoor moet excuseren. Het maakt je ook compleet in wie jij bent.

:(ROS):
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Er is in mijn omgeving eigenlijk niemand die me veroordeeld, ik ken de opvattingen wel richting anderen maar eigenlijk heb ik ze nooit richting mezelf gehad of gehoord. Het zal ook meer iets zijn dat in mezelf leeft, om een zekere balans te zoeken.
Ik maakte er zelf vaak toch een soort van afscheiding in denk ik, van nuchter of te veel met het spirituele bezig. Maar nu merk ik wel meer, dat in alle dingen die ik doe ze beiden zitten.
Dat wat je schrijft herken ik wel Rainbow. Ik heb ook eigenlijk nooit het idee dat ik hard hoef te werken, alles gaat vanzelf en is er gewoon.
De afgelopen dagen dacht ik dingen te moeten loslaten om verder te groeien, en begon ik plannen te maken van wat ga ik daaraan doen dan? Ik moet dingen loslaten? Maar feitelijk is dat niet nodig, het is alweer bij me gekomen op een manier die ik niet verwacht had zonder dat ik ook maar iets los hoefde te laten maar wel verder kan groeien. ~lsof de vormen om me heen zich meteen aanpassen in de stroom die ik gaan wil.
Ik denk dat je wel iets hebt losgelaten, want de omgeving reageert op jouw energie verandering. Zelfs de kleine gedachten loslaten, of verwachting loslaten kan de deur al openzetten voor creatieve veranderingen.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Daar heb je gelijk in Rainbow.
Maar wat ik soms zo vreemd vind en me afvraag, waarom klokken we niet vaker op dat systeem in als we weten dat het zo werkt?
Gister toen ik in de keuken bezig was, voelde ik steeds een aanraking, en iemand om me heen, waarvan ik dan weet dat is iemand van mijn hulptroepen, of die energie die me doet weten dat er zo veel mogelijk is, als ik er maar mee wil werken.
En toen dacht ik ook wat ben ik een rare meid, dat als ik er bewust mee werk, werkt het ook eigenlijk altijd. Als ik me heel bewust ben van gedachten en me richten op wat ik wens, lukt het ook meestal. Maar waarom doe ik dat dan niet altijd?
Wil ik me soms even slachtoffer voelen, me minder voelen en dat ervaren?
Of gun ik het mezelf niet zo, vind ik dat het niet vanzelf mag gaan zonder moeite? Of reageer je toch sterk op bepaalde maanstanden, gevoelens van anderen in je omgeving waardoor je zelf ook even geen gebruik maakt van je tools?
Nu zit ik weer in de flow van lekker bewust werken met energie.
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Dat geldt voor mij ook, ik moet echt meerdere keren per dag intunen en luisteren en voelen. De wereld om ons heen verteld ons van alles over wat je zou moeten doen, hoe je het moet doen etc. maar daar is vaak helemaal niets van waar. Geeft alleen maar angst, omdat je kennelijk iets nog moet doen wat je nog niet gedaan hebt, terwijl als je goed voelt, alles is op dit moment perfect is zoals het zou moeten zijn. Al die gedachten over wat er mis is, is helemaal niets van waar... Maar daar doen we hele levens over om dit onder de knie te krijgen.. Gewoon blijven luisteren naar je gevoel en je ziel, als je rust en liefde voelt dan zit je goed.
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Rond 23 / 24 november gaat er weer iets bijzonders gebeuren. Jupiter en Venus zullen samen komen en uitlijnen met het Galactisch centrum. Wat precies het effect is van het Galactisch centrum is moeilijk te zeggen, deze wordt nog niet zo heel lang in de gaten gehouden door astrologen. Maar degenen die erover schrijven hebben het wel over een positief en bijzonder effect. Zelf vind ik het heel interessant om die dag in de gaten te gaan houden, sowieso het samenkomen van Venus en Jupiter betekent meestal dat er een cadeau kan komen. Vorm is afhankelijk van het huis waar Venus en Jupiter samen komen, bijvoorbeeld een nieuwe relatie, extra inkomen, een baan, vriendschap, huis, huisdier, een vakantie etc., het gaat met Venus vaak om iets van waarde of om de liefde. Jupiter zal de gift van Venus kunnen uitvergroten, je een positief gevoel geven zodat je eerder geneigd bent om het ook aan te pakken. Andere momenten ben je misschien te druk met de problemen in het leven dat je kansen voorbij laat gaan maar rond 23/24 november zullen Jupiter en Venus echt je aandacht vragen voor iets moois. Het wordt dan ook van harte aangeraden om aan te pakken wat er voor jou voorbij komt. Ik denk dat de inmenging van het Galactisch Centrum ervoor zorgt dat je uitgelijnd bent met je missie hier op aarde, zodat het een cadeau is die je ook echt verder helpt op jouw pad. Eerder ervoer ik dit punt als een kracht die ervoor zorgt dat je uitzoomt uit de dagelijkse beslommeringen en je dichterbij het grote geheel brengt. En het cadeau zal dan vermoedelijk in dezelfde lijn liggen. Een vroeg kerstcadeautje dus 💫
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Bedankt voor de info Rainbow? Waar komen die huizen bij mij ook alweer samen?
Bij jou in het elfde huis. Gaat over vrienden, netwerk, lange termijn doelen, verenigingen en grote organisaties.
In essentie gaat het elfde huis over dingen waar je over een langere periode energie in hebt gestoken en die zich in de buiten wereld manifesteren.
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Rainbow, kun je mij ook vertellen welk huis het voor mij is en wat dit gaat doen?
In je tiende huis, werk, prestatie en je plaats in de maatschappij. Komt wel heel dichtbij je Saturnus en dat kan maken dat je dit wel anders gaat ervaren dan de rest van ons. Ik stuur je wel even een privé berichtje.
 
Bovenaan