In wat voor landschap functioneert jouw geest optimaal?

Chocola

Bekend lid
Forum lid
#1
Goedenavond! [zon]

Ik, opgroeiende in de Zuid-Hollandse polder die zo plat is dat je een liniaal langs de horizon kunt leggen, verlang veel naar de bergen. In mijn geestesoog duiken vaak ongevraagd beelden van bergen op; beelden die diep uit mijzelf komen, mijn verlangens die een gezicht krijgen.
In de bergen voel ik mij als vanzelf een heel stuk gelukkiger. Ik hou ervan als je vanaf een top naar het dal kunt kijken, wanneer alles zo nietig lijkt, zelfs de steden en snelwegen... Ik hou van het diepteperspectief in een berglandschap, ik hou van de blauwe waas die over de verst gelegen bergen ligt. En ik hou van stenen. Van besneeuwde toppen die roze oplichten in de avondzon... Ik droom al helemaal weg...
Welk landschap doet jullie geest goed? Zee en strand, woestijn, outback, of juist stedelijk gebied? Moeras, toendra? :)

Chocola
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
#2
Ik verlang ook naar de bergen. Ook wel naar prachtige tuinen, een waterval. Naar ruimte en lieflijke valleien. Naar bosrijke omgevingen.
 

gouwepeer

Admin
Medewerker
Administrator
Moderator
Forum lid
#3
Zee en strand is voor mij de meest ideale combinatie. In het water kan ik mijn hoofd echt voor 100% leeg maken.
 

Chocola

Bekend lid
Forum lid
#4
Ik word zo rustig van de natuur, echt geruststellend dat die er altijd voor jou is.
En houden jullie van kou, of van warmte? Wat is jullie favoriete seizoen?
Ik heb een hekel aan de zomer, ik ervaar die als een chaotisch seizoen. (Denk aan: felle kleuren, veel feest, weinig rust omdat het zo lang licht is.) Wanneer de herfst in opkomst is zoals nu, voel ik mij altijd ontzettend opgelucht en met vlagen heel gelukkig; rode bladeren maken mij blij. [5flowerface.gif]
 

wolf robe

Bekend lid
Forum lid
#5
Ergens waar ik niks anders dan krekelconcerten en vogeltjes hoor. Heerlijk!
Maar ook rustig kabbelende beekjes met kleine watervalletjes, een klein meertje, veel bomen/bos....
Ik bedenk me nu dat ik mijn sacred garden aan het beschrijven ben!
 

wolf robe

Bekend lid
Forum lid
#7
Favoriete seizoen vind ik moeilijk te beantwoorden: ieder seizoen heeft haar eigen charme. Ik hou van sneeuw, ik hou van herfstkleuren, ik hou van de opbloeiende natuur in de lente, en ik hou van de zomerse relaxtheid (althans, dat is wat ik zelf ervaar in de zomervakantie)
 

Chocola

Bekend lid
Forum lid
#8
Ieder seizoen is weer anders, en eigenlijk even mooi - maar om de een of andere reden word ik heel ongelukkig van de lichtere seizoenen. De donkere tijd van het jaar betekenen voor mij echt een opluchting. Hoe zou dat toch komen? Misschien was ik ooit wel een vleermuis. [5flowerface.gif]
 

wolf robe

Bekend lid
Forum lid
#9
Op zich kan ik me die opluchting ook wel voorstellen. Als de dagen wat korter worden, en het weer wat guurder, vind ik dat er binnenshuis automatisch een soort van natuurlijke knusheid ontstaat. Lekker op de bank onder een dekentje, boek erbij...
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
#10
Ieder seizoen is weer anders, en eigenlijk even mooi - maar om de een of andere reden word ik heel ongelukkig van de lichtere seizoenen. De donkere tijd van het jaar betekenen voor mij echt een opluchting. Hoe zou dat toch komen? Misschien was ik ooit wel een vleermuis. [5flowerface.gif]

Hihi een vleermuis..
Mijn fantasie zegt dat je een jonge vrouw was die in een berglandschap woonde. Je had het donker nodig om veilig dingen te vervoeren, misschien waren het mensen of kinderen. Je trok je cape ver over je oren, om geen kou te vatten, en bedekte je haar. De stof van je cape belemmerde je gehoor niet, het was een dunne stof. Je merkte elk verschil in geluid op, en kon ondanks het donker, het was echt donker in de bergen, alles onderscheiden. Je bracht hetgeen je vervoerde in veiligheid en voelde je gedragen en beschermt door de bergen. Zodra het licht werd moest je alert zijn voor ontdekking. Je leefde dus als het ware in het donker, maar de nodige veiligheid was voor jouw niet duister. Jij was licht in het donker omdat je veiligheid bracht voor anderen. Niemand kende de omgeving zo goed als jouw. Zomaar een fantasieverhaal dat opeens opkwam uit mijn onderbewuste.
 

Chocola

Bekend lid
Forum lid
#11
Prachtig! Denk jij, dat mijn vorige leven er wellicht zo uit zag, of heb je gewoon een fantasierijk onderbewustzijn?
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
#12
I
Prachtig! Denk jij, dat mijn vorige leven er wellicht zo uit zag, of heb je gewoon een fantasierijk onderbewustzijn?
Ik heb geen idee, het kwam zomaar op. Het lukt me soms wel maar dan meestal met een foto van iemand. ( alleen van de ogen)
Fantasierijk ben ik ook wel, dus dat zou ook goed kunnen.
 

Anoniem69

Actief lid
Forum lid
#14
Ik kan het gewoon thuis prima vinden.
Ik woon in het voormalige huis van mijn ouders, het huis staat op de grond van wat vroeger een boomgaard was, dus prima aarde :)
Hier liggen echt mijn wortels.

Als ik buitenshuis een omgeving moet noemen, is het toch wel het bos, en hoe dichter begroeid, hoe fijner.
Op 10min fietsen is hier een groot bosgebied, ik heb er de afgelopen dagen veel tijd doorgebracht.

Groetjes,
Jan
 

Christian

Bekend lid
Forum lid
#16
Voor mij is een mooie kustlijn het fijnst. Maakt niet uit dat het strand is of een rotsige. De aanblik over het water met daarbij de zon ergens in het zicht. Hier de zeelucht bij opgeteld stimuleert mijn censoren het meest. Ook een dennenbos is een van mij favorieten. De Drunense duinen heeft een groten voorliefde van me. Ik kom daar al vanaf mijn 19de. Maar ook een prachtige donkere nacht zonder bewolking.... Zolang er maar geen andere mensen in de buurt zijn.
Jaargetijde is toch wel het voorjaar.... Alles komt tot leven, de lucht is rijkelijk gevuld met zuurstof en die proef je dan. Dit dan bij een temperatuurtje van een 22 graden met een lichte bries..... I love it...
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
#17
Ik voel me het beste bij een meer met veel groen, ik houd van het geluid van het water en de schittering van de zon in het water.
Het ruizen van de bomen in de wind en de stilte daarom heen. Ik kan dan echt even tot mezelf komen, met mezelf in beraad gaan. Wat wil ik echt in dit leven, wat wordt mijn volgende stap, wat wil ik stoppen etc. Thuis lukt me dit veel minder goed, ik heb hier echt de natuur voor nodig.
 

NicoleBonnie

Bekend lid
Forum lid
#18
Rustige omgeving, wat groen inderdaad maar herfstkleuren vind ik ook altijd erg mooi. Als het maar niet te heet of te winderig is. Kou kun je je op kleden. (Regenachtig mag wanneer ik er niet door hoef, regengeur vind ik prettig). Maar ik ben meer een binnen mens dan een buiten mens. Ik kan heel slecht tegen insecten. Water vind ik mooi om te zien, ben wel nog nooit echt bij zo‘n mooie grote waterval geweest. Maar als ik de keus heb tussen een strand en een spa, ga ik voor een spa. Mijn voeten kunnen gewoon niet tegen al die steentjes/heet zand..
 

Chocola

Bekend lid
Forum lid
#19
O, zo'n grote waterval is juist echt prachtig! Ik ben op de plek geweest waar de Rhône ontspringt - en ontspringen doet de Rhône heel woest. Het had bijzonder veel geregend, dus het water bulderde en kolkte en er brokkelden stukken rots af en er gingen boomstammen mee... Ik was verwonderd en overweldigd tot in mijn diepste, ontroerd. (En doorweekt, want er liep een pad onder de waterval door.)
 
Bovenaan Onderaan