Geweldloos communiceren, hoe doe je dat?

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Geweldloos is ook meer overeenstemming vinden en niet perse een lief wolkje worden.
Mijn man kan ook best vloeken als het klussen niet lukt. Dan denk ik grr.
Hij zegt dan ik moet me uiten, daar heb ik behoefte aan. En ik zeg ik heb behoefte aan rust.
Nu ga ik wel eens even de natuur in als hij klust en ik heb rust, en hij kan vloeken naar hartelust.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Dit doet mij terugdenken aan een vroegere buurvrouw die een uitspraak had die ik niet eerder had gehoord. Als zij boos werd dan riep zij: "Mijn bloed wordt karnemelk!" Prachtig vond ik dat.
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Je voorbeeld onlangs met de dierenarts is een dergelijk voorbeeld waarbij het op verschillende manieren kan uitpakken. Voor hen maar ook voor jezelf wat het met je emotie doet en hoe je het gesprek met voldoening kunt afronden. Door aan te geven wat je dan stoorde en wat voor gevolgen het mogelijk voor je had heeft wel degelijk zin, want in de toekomst zou iets vergelijkbaars zich kunnen herhalen en daar zit je ook niet op te wachten. Zij moeten er zelf inderdaad iets mee doen, dat is niet jouw taak, maar het schept wel een opening.
Gelukkig maak ik zoiets maar heel zelden mee.
Ik begrijp je wel degelijk stukje niet zo goed. Ik heb nergens gezegd dat het geen zin had om te communiceren?
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik loop altijd weg als mensen raar gaan doen en verwijtend praten. Dan denk ik ja doei, ik wacht wel tot je normaal kunt doen.
Een enkele keer ben ik zelf boos en overtuigd te denken te weten hoe het zit, maar slik dit dan meestal in. Heeft toch weinig zin om dat te uiten, iemand moet dat zelf doen. Maar soms kan ik het niet laten en dat zal dan wel niet geweldloos communiceren zijn.
Ik onderschreef het met "wel degelijk" vanwege "Een enkele keer ben ik zelf boos en overtuigd te denken te weten hoe het zit, maar slik dit dan meestal in. Heeft toch weinig zin om dat te uiten, iemand moet dat zelf doen."
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Maar zo erg is het toch ook niet, als iemand eens denkt te weten hoe het zit? Als je het uitspreekt kan de ander er soms meer mee dan dat je het voor je houdt.
Als iemand tegen mij zegt jeetje wat ben je lui, kan ik wel zeggen het komt doordat ik last van mijn benen heb op dit moment. En als ze het thuis denken dan niet, maar dan blijft het onuitgesprokene wel hangen.
Sommigen zullen dichtklappen.als iemand zoiets zegt maar ik zie het ook als de manier om te leren voor jezelf op te komen.
 
Laatst bewerkt:

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Sommigen zullen dichtklappen.als iemand zoiets zegt maar ik zie het ook als de manier om te leren voor jezelf op te komen.
Of een manier om het meer zichtbaar in het bedoelde perspectief te plaatsen waardoor de gehele boodschap ook een andere energie naar de ontvanger uit gaat stralen.
 

aprilbloesem

Bekend lid
Forum lid
Ik vind het wel heel interessant....geweldloos communiceren, hoe doe je dat?
Als ik dan naar mijn eigen achtergrond kijk en wat ik de laatste jaren geleerd heb, heeft het vooral te maken met niet invullen (niet vinden dat.....), maar vragen of 'je de goede conclusie getrokken hebt'....... dan haal je de angel er uit, tegenover uitgaan van een ''verkeerde'' veronderstelling of scheef getrokken conclusie.
Het is eigenlijk letterlijk communiceren ( = een twee richting verkeer, waarbij je luistert en gehoord wordt en daarop terug luistert en praat).

Ik heb wel eens gesprek gehad, waarbij iemand vond dat ik agressief tegen hem sprak........ hij was zo van zijn gelijk en zijn zienswijze overtuigd, dat hij mijn onmacht en gevoel van niet gehoord worden, totaal niet mee kreeg...... hij heeft dat ervaren als agressief.
 

Rainbow

Bekend lid
Forum lid
Ik onderschreef het met "wel degelijk" vanwege "Een enkele keer ben ik zelf boos en overtuigd te denken te weten hoe het zit, maar slik dit dan meestal in. Heeft toch weinig zin om dat te uiten, iemand moet dat zelf doen."
Ah zo. Ik bedoelde ermee dat het geen zin heeft om het in te vullen voor een ander. Ik kan het natuurlijk wel vragen of mijn vermoeden klopt, maar dat is meestal niet de state of mind wanneer je boos bent. Vandaar het inslikken. Daarna als de boosheid gezakt is kan ik het natuurlijk alsnog aankaarten.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Als ik dan naar mijn eigen achtergrond kijk en wat ik de laatste jaren geleerd heb, heeft het vooral te maken met niet invullen (niet vinden dat.....), maar vragen of 'je de goede conclusie getrokken hebt'....... dan haal je de angel er uit, tegenover uitgaan van een ''verkeerde'' veronderstelling of scheef getrokken conclusie.
Het is eigenlijk letterlijk communiceren ( = een twee richting verkeer, waarbij je luistert en gehoord wordt en daarop terug luistert en praat).
Het is niet alleen dat. Vaak beginnen mensen bij de allereerste informatie die zij horen (of lezen) al na te denken over het antwoord, terwijl de zegger dan juist nog aanvullende belangrijke informatie gaat geven, maar die wordt dan al niet meer gehoord (of gelezen). En juist die aanvullende informatie kan de gehele strekking van wat gezegd of geschreven wordt zo veranderen, de kern aanstippen. Hierdoor ontstaat ook veel miscommunicatie. Kunnen luisteren (of het bericht volledig lezen) is heel belangrijk.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Maar ook luisteren heeft soms weer met behoeftes te maken.
Ik kan er bijvoorbeeld in vergaderingen altijd doodmoe van raken als mensen lang van stof zijn, lang uitwijken, alles erbij halen, en sommigen hebben die behoefte juist wel.
Als ik een vergadering voorzit ben ik altijd snel klaar. Ik kan slecht tegen oeverloos gelul en herhaling..ik hou van praktisch, ik ben er eerlijk in in als mensen er tijden over doen om to the point te komen luister ik niet goed meer. Of ik vind het in ieder geval niet leuk meer.
Maar ze kennen die behoefte wel van me en zijn er vaak ook blij mee.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Maar ook luisteren heeft soms weer met behoeftes te maken.
Ik kan er bijvoorbeeld in vergaderingen altijd doodmoe van raken als mensen lang van stof zijn, lang uitwijken, alles erbij halen, en sommigen hebben die behoefte juist wel.
Als ik een vergadering voorzit ben ik altijd snel klaar. Ik kan slecht tegen oeverloos gelul en herhaling..ik hou van praktisch, ik ben er eerlijk in in als mensen er tijden over doen om to the point te komen luister ik niet goed meer. Of ik vind het in ieder geval niet leuk meer.
Maar ze kennen die behoefte wel van me en zijn er vaak ook blij mee.
Niet altijd. Ik kan mij jouw voorbeelden best voorstellen waarbij mensen veel in herhaling vallen terwijl die boodschap al lang gegeven was. Mij gaat het meer om dat nog niet alle informatie al is gegeven en dat mensen dan al beginnen na te denken over het antwoord, terwijl juist die informatie die erna kwam bepalend was voor de kern waar het om ging en dat die boodschap dan totaal verkeerd wordt begrepen of op wordt geantwoord. Dan slaat men de plank volledig mis door gebrek aan uitluisteren (lezen) met het gevolg dat de zegger zich nog steeds niet gehoord voelt. Soms is die extra informatie essentieel.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ja oke, maar ook dan kan weer gelden als iemand een half uur neemt om alle info te geven terwijl het ook in vijf minuten kan haken sommigen af, niet perse uit onwil maar ook uit concentratie.
Nadenken over een antwoord doe ik ook, vaak al bij de eerste zinnen en vaak weet mijn intuitie dan al precies wat er komt.
Maar dat zegt niet dat ik dan niet meer luister.
Als mensen dan niet meer luisteren kan dat ook aan zoveel zaken liggen, niet altijd het niet willen denk ik. Maar soms ook een wisselwerking met de ander. Wat maakt dat er iets niet lukt in je luisteren. Ik maak zelf eigenlijk nooit mee dat mensen niet helemaal uitluisteren. Alrhans geen volwassenen. Soms begrijpen ze niet door dat ze het anders opvatten door hun eigen kennis, of onervarenheid dat maak ik wel mee. Zelf denk ik ook wel eens heb je me wel gehoord? En dan blijkt later jahoor maar heeft degene het gewoon opgevat vanuit eigen perspectief.
We kunnen ons best doen ons te verplaatsen in een ander zijn perspectief. Maar we zullen dat perspectief ook altijd weer bekijken met ons eigen perspectief en wat voor ons te bevatten is in onze kennis en gevoel.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
In vergaderingen kan ik mij dat wel voorstellen; ik heb door de jaren heen ook de nodige vergaderingen voorgezeten en geleid en dan is het essentieel dat je to the point blijft en bij de kern van de onderwerpen blijft. Maar luisteren kan ook gaan om persoonlijke contacten, binnen relaties en families, en dan is het frustrerend als er niet naar je geluisterd wordt omdat hetgeen dat je zo'n verdriet doet dan niet lijkt te worden gehoord en alvast weer ingevuld wordt met een eigen perspectief en niet écht geluisterd wordt. Jouw pijn hoeft de pijn van een ander niet te zijn, maar heeft even veel bestaansrecht.
Ik denk dat het boekje vooral voor deze groep mensen bedoeld was, mensen die er niet in slagen hun gevoel begrijpelijk te uiten en te delen. En natuurlijk dient het meerdere doelen zoals zakelijk, maar dat is een andere "pijn".
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Als ik eerlijk ben heb ik het ook met familie en vriendinnen als ze oeverloos in hetzelfde probleem blijven hangen, niet echt helder zijn, ik kan tijden luisteren maar liever wel als er niet een paar keer per week van voor af aan hetzelfde wordt herhaald. Dat klinkt vast harder dan ik bedoel want ik krijg altijd terug dat ik heel goed kan luisteren. En dat men zich gehoord voelt.
En nu had ik vanmorgen familie aan de lijn die tot in de detail iets wil vertellen, van welk.pakje boter ze pakte tot hoe laat ze op de klok keek. Zij heeft dat nodig, ik wordt er moe van...

Je kunt nog zo goed luisteren naar de ander, toch kijk je dan nog altijd door je eigen perspectief. Als ik praat over mijn ziek zijn, en hoe ik het zie. Kunnen drie mensen allemaal goed geluisterd hebben, toch als ze het dan weergeven zit er toch iets van hunzelf in of ze moeten me letterlijk napraten.
Als ik zeg ik voel me bang, zullen ze dat toch naar hun eigen perspectief van bang weg zetten, ook als ze doorvragen. En zullen ze allemaal gehoord hebben ze is bang en dit voelt ze, maar het wordt ook altijd weerkaatst door hun eigen spiegel. En dat kan maken dat ik me niet gehoord voel.
 
Laatst bewerkt:

Muriel

Bekend lid
Forum lid
En zo is dat dan ook met dat boekje waarvoor we denken dat het bedoeld is.
Jij denkt aan wat je schrijft, voor mensen die zich niet gehoord voelen en tegen dingen aanlopen. Omdat dat misschien in jouw leeft of waar je graag mee wilt helpen.? En ik dacht aan allemaal eens wat milder met elkaar omgaan, ook zij die over een ander heenwalsen. Zoals bijvoorbeeld een leidinggevende die afkapt. Of aan mezelf van ik wil niet te bot overkomen.

Ik denk ook zeker dat het boekje bedoeld kan zijn voor wat jij schrijft. Maar het is grappig dat iedereen dan al een ander eerste gevoel heeft. En toch een andere kant op denkt..
Jij denkt voor mijn gevoel vaak in zwakkeren helpen, en ik meer in zijn algemeen van ook zij die stevig staan een stapje terugzetten en eens kritisch kijken.

We hebben het beiden helemaal gelezen. Toch zijn er dan perspectieven...en wie weet denkt de schrijver dan chit, ik voel me niet begrepen want wat ik echt wilde lees ik niet terug..
 
Laatst bewerkt:

Silver

Bekend lid
Forum lid
Ik kan slecht tegen oeverloos gelul en herhaling..ik hou van praktisch,
Ja, daar kan ik ook niet tegen. Wat een rampen conversatie's zijn dat!
Mij gaat het meer om dat nog niet alle informatie al is gegeven en dat mensen dan al beginnen na te denken over het antwoord,
Ja, d'r zijn heel veel mensen die dat doen, maar dat heeft dacht ik niet zoveel met geweldloos communiceren te maken, dat ligt er nog een stap voor.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Ik denk dat het bedoeld is voor alle groepen waarin dit van toepassing zou kunnen zijn, maar het is wel grappig dat ik dit vandaag in een programma zag waar een medium het juist ter sprake bracht waar het onderwerp "mensen met hsp" was die het gevoel hadden niet over de vaardigheden te beschikken om goed te kunnen communiceren en waardoor zij zich nog minder begrepen voelden. Ik heb de titel toen direct opgeschreven omdat het inderdaad raakvlakken heeft met mijn interesseveld.
En ik snap jou heus en voel ook met je mee, in het zakelijke handelde ik net als jij. Ik zal ik nooit vanuit verlies aan interesse niet meer luisteren omdat het mijn taak is dat overleg te leiden, Wel zal ik het dan samenvatten en het onderwerp afronden. Eventueel in de rondvraag kan iemand dan nog een nodige aanvulling geven.
Maar er zijn ook heel vele situaties waar juist door het niet volledig luisteren het gesprek ontaardt in frustraties en uitingen die niets meer met geweldloos communiceren te maken hebben. Ik weet dat jij mensen goed aanvoelt Muriel, maar niet iedereen is hiermee behebt en sommigen hebben te maken met situaties waar empathie steeds verder zoek lijkt, of waar dit tijdens de opvoeding al zo is.
In onze jeugd zou ons communicatieve vaardigheden al goed moeten worden bijgebracht, maar dit is vaak niet het geval.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Dat geloof ik ook maar als ik eerlijk ben denk ik niet dat zo een boek helpt bij mensen die dan schijnbaar zo weinig emphatie hebben of zo slecht communiceren.
Dan is er vaak al wat mis met het eq, of een ander sociaal iets wat niet door een boek aan te schaffen overgaat, of met een.cursus geweldloos communiceren.
 

Pendel

moderator
Medewerker
Moderator
Forum lid
Klopt, maar het kan de ander die het gesprek aangaat wel helpen minder aan zichzelf te gaan twijfelen en hiermee leren helderder te communiceren in het algemeen. Uiteindelijk moet die persoon zichzelf ook leren accepteren en houden van zichzelf.
 

Muriel

Bekend lid
Forum lid
Ja maar dat zullen dan de mensen zijn die wat tools missen of onzeker zijn.
En er voor open staan.
En niet de mensen die ernstig communiceren en dat oke vinden, of het niet aankunnen of eq missen, of een ander socialiteitsprobleem hebben waardoor het niet lukt. Of mensen die pijnlijk communiceren door een psychisch iets waar ze een ander beeld van hebben.
Ik ken op mijn werk in ieder geval niemand die hier aan deel zou kunnen nemen en ze communiceren allemaal met problemen.
 
Bovenaan